சந்நியாசி அய்யா • கொடுக்கு
‘அன்புள்ள செல்லத் தம்பி முத்துராசா குமார், வணக்கம் பா. நா ஒரு சந்நியாசி. திருவண்ணாமலை கிரிவலப் பாதை ரோட்டுல படுத்துத் தூங்கீட்டு இருக்குறீன்…’ இப்படியாகத் தொடங்கும் பொக்கிஷமான கடிதமொன்று முன்பின் அறிமுகமில்லாத சந்நியாசி ஒருவரிடமிருந்து எனக்கு வந்தது. என்னுடைய ‘கொடுக்கு’ சிறுகதைத் தொகுப்பு பற்றிய தனது வாசிப்பனுபவத்தை சந்நியாசி உயிர் கடிதமாக்கியிருந்தார். துறவற உள்ளத்திலிருந்து எழுதப்பட்ட அவரின் ஒவ்வொரு சொல்லும் ‘கொடுக்கு’ கதைகளை சீராட்டி செல்லங்கொஞ்சி முத்தமிட்டது. "எப்போ தான் நீங்க இந்த சந்நியாசி போயி சேர்றதுக்குள்ள ஒரு எட்டு போய் பாத்துட்டு வரலாம்ன்னு என்னைய பாக்க வரப் போறீகளோ!" - இதுதான் கடிதத்தின் இறுதி வரிகள். கண் மருத்துவமனை ஒன்றின் சூழலில் கடிதத்தை வாசித்து முடிக்க, இன்னவென்று சொல்லமுடியாதளவுக்கு எனது உடலும் மனமும் மாறி மாறி படபடத்தது. மருத்துவமனையிலிருந்த பலநூறு நோய்கண்களுக்கு உடனே பார்வை கிடைத்துவிட்ட...
